Projektor multimedialny 3D

Projektor multimedialny 3D

Jeżeli jesteś przeciętnym konsumentem i widzisz napis „3D ready” zapewne myślisz, że projektor multimedialny jest w stanie wyświetlać obraz 3D w każdej postaci i z każdego źródła. Niestety nie jest to do końca prawdą.

Aktualnie na rynku znajduje się wiele projektorów 3D ready.

Poniżej postaramy naświetlić się najważniejsze aspekty projektorów 3D, zasadę działania oraz na co powinniście zwrócić uwagę przy kupnie projektora do wyświetlania obrazu 3D.

Jednak jeżeli kupicie projektor z napisem 3D ready nie macie pewności, że uda wam się odtworzyć obraz 3D z każdego źródła i pod każdą postacią. Poniżej postaramy naświetlić się najważniejsze aspekty projektorów 3D, zasadę działania oraz na co powinniście zwrócić uwagę przy kupnie projektora do wyświetlania obrazu 3D.

Pojęcie obrazu 3D nie jest nowym wymysłem.

Pierwsze próby uzyskania obrazu 3D sięgają do roku 1838, w którym fizyk sir Charles Wheatstone skonstruował aparat do uzyskania obrazu 3D i nazwał go stereoskopem. Były to pierwsze kroki w kierunku uzyskania obrazu 3D. Co pewien czas pojawiały się próby upowszechnienia różnego rodzaju metod do uzyskania trójwymiarowości lecz dopiero w ostatnich latach można zauważyć spore inwestycje na rozwój coraz lepszych technologi. Wszystkie firmy starają się uzyska pozycję lidera sprzętu 3D, i dlatego tyle ile firm, tyle mamy różnych sposobów uzyskania obrazu 3D w projektorach.

Obraz 3D jest tworzony w naszym mózgu.

Każde oko jest stworzone do rejestrowania obrazu dwuwymiarowego. Jednak dzięki temu, że oczy znajdują się w pewnej odległości od siebie nasz mózg rejestruje dwa obrazy dwuwymiarowe tego samego obiektu pod różnym kątem. Ocena odległości oraz postrzeganie głębi możliwe jest dzięki tym dwóm obrazom, które w mózgu są przetwarzane. Technologia umożliwia nam przedstawianie różnych obrazów dla lewego i prawego oka co pozwala nam oszukać mózg, że widzi trójwymiarowy obiekt.

Jest parę konkurujących ze sobą metod uzyskania obrazu 3D, które bazują na podstawowej zasadzie tworzenia stereoskopii czyli pokazania każdemu oku innego obrazu.

Uzyskuje się to dzięki zastosowaniu różnych rodzajów okularów 3D. Główną różnicą między tymi metodami jest generowanie obrazu oraz w jaki sposób okulary rozdzielają obrazy dla każdego oka.

Anaglif

Jest to najbardziej podstawowa metoda uzyskania obrazu 3D. Dwa obrazy zarejestrowane z lekkim poziomym przesunięciem posiadają zabarwienie. Zabarwienie pozwala na separację obrazu dla lewego i prawego oka przy pomocy specjalnych czerwono-cyjanowych (turkusowych) okularów. Zabarwienie okularów zmusza oczy do postrzegania obrazu o danym zabarwieniu.

Plusy i minusy metody Anaglifowej:

  • Łatwo dostępna. Przez to że jest łatwo osiągalna jest bardzo popularna i można ją spotkać w różnych zastosowaniach.
  • Tania. DVD dla tej metody nie jest dużo droższe od swojego zwykłego odpowiednika. Łatwość uzyskania oraz cena okularów też grają duże role.
  • Pasywne uzyskanie obrazu. Okulary w tej metodzie nie posiadają żadnej elektroniki ani części elektrycznych.
  • Jednoczesny obraz dla obu oczu.
  • Można zastosować praktycznie w każdym projektorze.
  • Nie jest wymagany dodatkowy sprzęt. Okulary oraz odpowiednie DVD zazwyczaj wystarczają.

 

 

  • Kolor. Przez soczewki okularów, które zabarwione są różnokolorowo uzyskujemy zniekształcone kolory.
  • Utrata jasności. Soczewki okularów filtrują kolory przez co również tracimy na jasności obrazu.
  • Jakość obrazu. Nie cały obraz dla poszczególnych oczu jest odfiltrowany i każde z oczu rejestruje część obrazu przeznaczoną dla innego oka przez co obraz jest zniekształcony i posiada artefakty.
  • Zmęczenie. Metoda ta ma tendencję do męczenia oczu dużo bardziej niż pozostałe metody.

 

 Metoda polaryzacji.

Ta metoda jest wykorzystywana w komercyjnych oraz high-endowych zastosowaniach. Zapewnia obraz wysokiej jakości w komercyjnych zastosowaniach. W tym przypadku strumień światła z projektora przechodzi przez specjalne filtry polaryzujące światło, czyli powoduje że fale światła oscylują w jednej płaszczyźnie. Obrazy dla każdego oka są spolaryzowane pod innym kątem i soczewki w okularach wyposażone są w specjalne filtry przepuszczające światło jedynie spolaryzowane pod odpowiednim kątem. Pozwala to na wyświetlenie dwóch różnych obrazów dla różnych oczu co powoduje efekt 3D.

Obecnie w użyciu są dwa rodzaje tej metody. W pierwszej metodzie wykorzystywane są dwa oddzielnie projektory do generowania obrazu dla poszczególnych oczu. Ten system jest wykorzystywany w kinach IMAX 3D. W drugiej metodzie zwanej RealID używany jest jednej projektor i szybko zmieniający się polaryzator.

Plusy i minusy metody polaryzacji.

  • Kolor. W porównaniu do metody anaglyfowej odwzorowanie koloru jest dużo dokładniejsze.
  • Pasywne okulary. Okulary nie wymagają źródła zasilania.
  • Dokładność. Obraz przeznaczony dla danego oka zawsze jest pokazywany właściwemu oku.
  • Tanie okulary. Ponieważ okulary są pasywne nie wymagają dużego nakładu finansowego

 

 

  • Utrata jasności. Widać stratę jasności w porównaniu do obrazu 2D.
  • Drogie. Same okulary nie są drogie natomiast cały system do projekcji 3D tą metodą jest dosyć drogi.
  • Srebrny ekran. Wymagany jest specjalny ekran, aby zachować polaryzację obrazu.

 

Metoda interferencyjna.

W tej metodzie wykorzystywane są filtry zwane interferencyjnymi. W tym wypadku również używamy pasywnych okularów jednak nie wymagany jest srebrny ekran oraz używany jest jeden projektor. Projektor jest wyposażony w koło kolorów umieszczone między lampą a częścią generującą obraz, które ma za zadanie podzielenie głównych kolorów na dyskretne kanały. Czyli każdy główny kolor ma dwa kanały np. czerwony -1 oraz czerwony – 2. Specjalne okulary interferencyjne pozwalają każdemu oku widzieć tylko jeden kanał dyskretny. Ta technologia nazywana jest Dolby 3D w komercyjnym zastosowaniu.

Plusy i minusy metody interferencyjnej:

  • Pasywne okulary. Nie wymagają żadnej elektroniki.
  • Ekrany. Nie wymagają srebrnego ekranu jak w przypadku metody polaryzacyjnej.

 

 

  • Jasność. Jak w przypadku metody polaryzacji tak i w tej można zauważyć utratę jasności.
  • Dodatkowy sprzęt. Wymagane jest wyposażenie projektora w specjalne koło kolorów.
  • Drogie okulary. Dużą częścią kosztów okularów są bardzo drogie soczewki.

 

Metoda aktywnych okularów LCD

Jest to bardzo rozpowszechniona metoda w kinach domowych zapewniająca wysoką jakość obrazu 3D. W systemach wykorzystujących tą metodę projektor wyświetla na przemian obraz dla lewego i prawego oka z bardzo dużą częstotliwością. Z tą samą częstotliwością naprzemiennie polaryzowane są ciekłe kryształki w soczewkach okularów przysłaniając raz jedno raz drugie oko Dzieje się to z tak dużą częstotliwością, że nasz mózg nie jest w stanie tego zauważyć i dzięki pokazaniu dwóch różnych obrazów dla każdego oka uzyskujemy efekt 3D.

Plusy i minusy metody aktywnych okularów.

  • Kolor. Dzięki tym okularom można uzyskać bardzo wierne odzwierciedlenie kolorów.
  • Brak zniekształceń. Okulary zapewniają, że każde oko dostanie tylko i wyłącznie przeznaczony dla niego obraz.
  • Umiarkowana cena. Ponieważ okulary zawierają elektronikę, która musi zapewnić synchronizację częstotliwości przysłaniania poszczególnych oczu z projektorem okulary te są nieco droższe niż anaglyfowe.

 

  • Aktywne okulary. Wymagają zasilania oraz zawierają elektronikę. Mają bardzo delikatne soczewki.
  • Synchronizacja. Muszą mieć możliwość zsynchronizowania się z projektorem więc jest wymagane dodatkowe wyposażenie.
  • Miganie. Bardziej wymagający odbiorcy mogą zauważyć miganie obrazu spowodowane przełączaniem soczewek.
  • Jasność. Zauważalna może być również utrata jasności spowodowana tym, że projektor wyświetla jednorazowo obraz tylko dla jednego oka jak również same soczewki mogą tłumić część światła.

 

Poniżej możecie zobaczyć jak działa projektor 3D w kinach IMAX. (wer. ang.)

 

Co jeszcze powinieneś wiedzieć przed zakupem projektora „3D ready?”

Dużo projektorów multimedialnych szczyci się naklejkami na opakowaniu „3D ready”. Jednak nie znaczy to że zaraz po wyciągnięciu go z pudełka i nałożeniu okularów 3D możesz wyświetlać obraz 3D.

Jednak nie znaczy to że zaraz po wyciągnięciu go z pudełka i nałożeniu okularów 3D możesz wyświetlać obraz 3D.

Przynajmniej póki co większość projektorów nie jest w stanie samodzielnie obsłużyć wszystkich źródeł sygnału 3D. Pewnie się zacząłeś zastanawiać więc po co to całe „3D ready”? „3D ready” oznacza, że projektor jest w stanie obsłużyć przynajmniej jeden format transmisji obrazu 3D ze źródła tego obrazu. Przez źródło obrazu należy rozumieć konsolę, komputer, odtwarzacz Blu-ray lub inne urządzenie umożliwiające wygenerowanie obrazu 3D. W obecnym użyciu znajdują się cztery popularne rodzaje transmisji nazywane: Frame sequential, frame packing, side-by-side oraz checkboard. Każdy z tych formatów przekazuje obraz 3D w inny sposób. Jest parę innych formatów przesyłania obrazów 3D do urządzeń mogących obsłużyć taki obraz ,ale my skupimy się na czterech głównych:

Frame sequential – jest to jeden z prostszych systemów przekazywania obrazu 3D zwany czasem również page-flip. Frame sequential czyli format sekwencyjny polega na przesyłaniu klatek na zmianę: raz klatki dla lewego oka a raz dla prawego, które zmieniają się naprzemiennie. Sekwencyjne wysyłanie obrazów jeden po drugim nie wymaga od projektora żadnych dodatkowych urządzeń dekodujących daną klatkę. Jego wadą jest duże wymaganie jeżeli chodzi o przepustowość, ponieważ musi wysłać dwa razy więcej klatek niż odpowiadający jemu obraz 2D. W świecie projektorów jest to (aktualnie na rynku) najpopularniejszy format przesyłania obrazu, który, może być ograniczony do rozdzielczości 1280 x 720 px. Kupując projektor obsługujący jedynie taki format transmisji obrazu 3D trzeba mieć na uwadze, że obraz który uzyskujemy z blu-ray nie jest w tym formacie. Źródłem, które obsługuje transmisję frame sequentional są komputery wyposażone w kartę NVIDIA 3D vision. Kupując tani projektor DLP „3D ready” trzeba zwrócić na to uwagę, bo do wyświetlenia obrazu 3D będziemy potrzebować komputera PC, który może taki sygnał zagwarantować.
Frame packing – Metoda ta polega na przesyłaniu obrazu dla lewego i prawego oka jednocześnie, umieszczonych jedna nad drugą. Czyli każdorazowo do projektora multimedialnego wysyłana jest jedna klatka o podwójnej wysokości. Po otrzymaniu takiego obrazu projektor musi mieć możliwość dekodowania takiego sygnału czyli wydzielenia dwóch klatek z jednej i wyświetlenia ich jedna po drugiej.

Format ten jest podstawowym formatem standardu HDMI 1.4.

Każde urządzenie oznaczone jako obsługujące HDMI 1.4 musi również obsługiwać ten format.

Side-by-side – Ta metoda transmisji obrazu 3D polega na skompresowaniu dwóch obrazów do połowy ich horyzontalnej rozdzielczości. W przypadku obrazu 1080p, który ma rozdzielczość 1920 x 1080 pixeli na każdą klatkę po skompresowaniu pojedyncza klatka dla danego oka zajmuje 960 x 1080 pixeli. Po przesłaniu klatki projektor rozdziela poszczególne klatki i dekompresuje je do pierwotnego formatu full HD. Metoda ta obsługuje dwa rodzaje kompresji: progresywna i z przeplotem. Wadą tego formatu transmisji obrazu 3D jest strata rozdzielczości po skompresowaniu i dekompresji.

Checkboard – czyli metoda opierająca się na połączeniu pikseli obrazu dla lewego i prawego oka tak jak szachownica, gdzie czarne pola są pikselami obrazu dla lewego oka a białe pikselami obrazu dla prawego oka. Jest to format stosowany głownie w telewizji 3D i wymaga od urządzenia wyświetlającego dekodowania obrazu. W tej metodzie rozdzielczość obrazu dla lewego i prawego oka jest zredukowana o połowę.

Standard HDMI 1.4 definiuje metody transmisji obrazu 3D jednak urządzenie niekompatybilne z tym formatem może być w stanie obsłużyć obraz 3D. Przykładem może być Sony Playstation, które odtwarza filmy Blu-ray 3D jednak obsługuje jedynie forma HDMI 1.3. Należy na to zwrócić uwagę kupując projektor ponieważ może być on w standardzie HDMI 1.3 a jendak mieć możliwość obsłużenia danego formatu transmisji obrazu 3D.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Wykop
  • Blip
  • Forumowisko
  • Śledzik
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • co-robie
  • Twitter
  • Grono.net
  • MySpace
  • Gwar
  • Kciuk.pl
  • Sfora
  • Spis
  • Tumblr
  • Gadu-Gadu Live
kajer


Staramy się dostarczyć kompleksowych informacji o sprzęcie multimedialnym.

3 komentarze

  1. JoOse
    8 lipca 2012, 12:23

    Pojawiła się dziś możliwość odbioru kilku stajci w systemie cyfrowym (telewizja na kartę).Czy cyfra+ i inni operatorzy ktf3rzy od dawna mieli obowiązek udostępnić bezpłatnie programy publiczne z swoich platform są zainteresowani Farfałem czy zmianą ktf3ra pozostawi wszystko po staremu? Polityka polityką ,ale i pieniążki są ważne.Może mnie ktoś oświeci kto zyska a kto straci i kto czego broni.

    • Kajzer
      15 lipca 2012, 12:34

      Ciekawy poruszyłeś temat JoOse. Jednak nie jest to post związany z tym tematem zupełnie. Zapraszam na forum tam postaramy się przeanalizować to zagadnienie.

  2. Adrian
    10 czerwca 2014, 14:48

    Dzięki, artykuł mi pomógł przy wyborze projektora! Ostatecznie zdecydowałem się na Infocusa in112aC właśnie z magicznym „3d ready”. Myślałem że może będą z tym jakieś problemy ale bez przeszkód radzi sobie z odtwarzeniem filmów 3d z komputera oraz bluraya. Obraz o dziwo jest bez żadnych zniekształceń i artefaktów. Fajna technologia.

Pozostaw komentarz

*